امير المؤمنين عليه السّلام چگونه ممكن است پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وى را براى خلافت اسلامى نامزد نكند ؟ زيرا وى به حكم شجاعت بىمانندش كه همهء صفات فاضله و كمالات كريمه آن را همراهى مىنمودند ، براى رهبر امّت و ادارهء امور آن ، متعيّن بود ، حتى اگر نصّى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در مورد آن حضرت نبوده باشد . ( 1 ) 3 - مهمترين صفتى كه بايد در شخص عهده‌دار رهبرى امّت فراهم آيد ، نكران ذات است و ايثار مصلحت امّت بر هر چيز ديگر و عدم اختصاص غنايم و ديگر اموال مسلمين به خويشتن . اين امر از بارزترين مواردى است كه امام در ايام حكومتش بدان شهرت يافت و مسلمين و ديگر مردم هيچ حاكمى را نمىشناسند كه مانند حضرت امير المؤمنين عليه السّلام همهء منافع خاصهء خود را ناديده گرفته باشد و چيزى از اموال دولت را براى خود يا براى اهل بيتش مصرف نموده باشد و در مورد آنها به سختى خود را به رنج انداخته و كوشش نموده باشد كه ميان مسلمين به روشى اقدام كند كه پايهء آن ، حق محض و عدل خالص باشد و اين موضوع را هنگام بحث دربارهء حكومت آن حضرت ، با تفصيل بيشترى بيان خواهيم كرد . ( 2 ) 4 - « عدالت » از بارزترين صفات مشخص در شخصيّت امام است ؛ زيرا نفس شريف آن حضرت از تقواى الهى و اجتناب از معاصى پروردگار لبريز گشته بود و هيچ چيزى را بر طاعت خداوند ترجيح نمىداد و به شدت از آنچه مخالف دين بود و شريعت خدا آن را نمىپذيرفت ، پرهيز مىنمود . و هم آن حضرت است كه مىفرمايد : « به خدا اگر اقاليم هفتگانه با آنچه در زير افلاك آنهاست به من داده شود كه خداى را نافرمانى كنم به اينكه يك دانه جو را به دست آورم و آن را از دهان ملخى خارج سازم ، اين كار را انجام نمىدادم » . و از نشانه‌هاى عدالت نادرهء آن حضرت است كه از موافقت با